Onverwerkte emoties

Dit maakt mij een gelukkiger mens en gun ik jou ook.

Leestijd: 7 minuten

Vind je het interessant? Reageer en deel!

Er is iets wat we met zijn allen onderschatten.
Ook ik heb dit jarenlang ontzettend onderschat.

Wanneer jij je hier niet bewust van bent,
zal het op de achtergrond grotendeels je leven beheersen.

Je gaat twijfelen aan jezelf en ervaart sneller chronische stress.
Het belangrijkste is wel dat je niet voluit leeft!

Waar heb ik het over?
Ik heb het over onverwerkte emoties uit onze jeugd.
Elke volwassene draagt onverwerkte emoties uit zijn jeugd met zich mee.

In dit artikel ontdek je:

  • Hoe onverwerkte emoties bijdragen aan chronische stress en depressiviteit.
  • Hoe onverwerkte emoties zich vastzetten in je zenuwstelsel zodat je meer spanning in je lichaam voelt en je flexibiliteit afneemt.
  • Een krachtige oefening, waar ik zelf veel aan heb gehad, die je helpt bij het helen van onverwerkte emoties.

De grote emotionele schade van onverwerkte emoties

De impact van onverwerkte emoties op onze gezondheid is groot. Elke volwassene draagt onverwerkte emoties uit zijn jeugd met zich mee. De enige kinderen die volledig ongeschonden uit hun jeugd komen, zijn kinderen die een perfecte opvoeding hebben gehad. Maar wie kan er zeggen dat hij of zij perfect is opgevoed?

Je kunt als volwassene een gelukkig leven leiden en toch last hebben van onverwerkte emoties uit je jeugd. De pijn van deze emoties kunnen je leven beheersen zonder dat je je daar bewust van bent. Deze pijn ontstaat nadat je emoties weg drukt. Hoe intenser de emoties die je weg drukt, hoe groter de kans op een trauma. Het voelt het alsof je rondloopt met een zware rugzak. Het gevolg hiervan is dat je minder flexibel bent.

Het belang van flexibiliteit

Dit minder flexibel zijn, heeft gevolgen voor de kwaliteit van je leven. Laat ik dat toelichten. Je hebt vast wel gehoord van het hormoon cortisol, ook wel bekend als het stresshormoon. Eigenlijk is het juist een anti-stresshormoon, want cortisol mobiliseert energie zodat we flexibel kunnen reageren op een stressvolle gebeurtenis.

Flexibiliteit maakt dat je kunt meebuigen met de stress en niet de stress in je lichaam opslaat. Vergelijk dit met een tak van een boom. Bij een storm zal een flexibele tak meebuigen en blijft de tak ongedeerd. Een niet-flexibele tak zal de kracht van de wind absorberen en breken. Hetzelfde gaat op voor mensen.

Stel je nu eens voor dat je als kind veel gebeurtenissen op emotioneel vlak niet hebt verwerkt. Dit geeft stress. Het gevolg is dat je lichaam vaak het hormoon cortisol zal aanmaken. Wanneer je lichaam dat in grote hoeveelheden doet, worden je cellen hier minder gevoelig voor. Je slaat de spanning dan op in je cellen en vooral je zenuwstelsel en hersenen krijgen het hierbij zwaar te verduren. (1)

Onverwerkte emoties

Wat zul je als volwassene hiervan merken?

Je hersenen kunnen niet meer accuraat op stress reageren. Ze zetten de reactie op stress bijvoorbeeld niet tijdig uit, zodat je moeite hebt om je te ontspannen en last krijgt van gespannen spieren. Ook maak je in je hoofd snel iets groter dan het is (2). Het gevolg is dat je risico’s uit de weg gaat; in feite een overlevingsstrategie om nog meer pijn te vermijden.

Het is als een veer die je lange tijd ingedrukt houdt en dan niet meer terug kan veren. Op dezelfde manier kom je moeilijk in actie wanneer de stress zich al te lang heeft vastgezet in je zenuwstelsel.

Je wilt in dat geval wel graag vooruit, maar het ontbreekt je aan daadkracht om je hart gelukkig te maken. De energie die je zou kunnen gebruiken om je hart gelukkig te maken, is al in gebruik om de onverwerkte emoties in je lichaam te onderdrukken.

Jean Jenson is een psychotherapeute met als specialisatie kindertrauma’s zegt er in haar boek; ‘’Op weg naar je ware zelf’, het volgende over(3):

Men kan geen emotioneel volledig en rijk leven leiden, omdat het onbewuste constant bezig is prikkels die eventueel ongewenste herinneringen kunnen oproepen, te herkennen en af te wijzen of te veranderen.

Wat denk je dat er nog meer gebeurt als je je emoties langdurig onderdrukt?

Je hebt vaker last van depressieve gevoelens. (4) Je ervaart chronische stress en onderdrukt daarmee het zelfhelend vermogen van je lichaam. Het gevolg hiervan is dat je sneller vatbaar bent voor verschillende ziektes. Dr. Bessel van der Kok is een psychiater en zegt er in zijn boek The body keeps the score het volgende over (5):

Met een lichaam in constante staat van alertheid krijgt zelfs je immuunsysteem een klap. Door alle ziekten waar je zo meer kans op hebt ga je zelfs gemiddeld tien jaar eerder dood.

Hoe heel je onverwerkte emoties ?

Je kunt onverwerkte emoties pas gaan helen als je jezelf op dit moment kunt geven wat je vroeger niet hebt gekregen. Dat kan gaan om basisbehoeftes als aandacht, liefde, waardering of erkenning.

Zolang jij als volwassene niets doet met de pijn of het gemis dat je als kind voelde, blijf jij onbewust van mening dat je extra hard je best moet doen om geliefd te zijn. Je gaat de liefde zoeken buiten jezelf en je gedrag aanpassen.

Als je jezelf geeft wat je al die jaren tekort bent gekomen, ga je ook inzien dat het alarm (in de vorm van pijn!) dat in je lichaam aangaat niet langer meer functioneel is. Let wel, dit vraagt om zelfdiscipline. In het begin is de kans groot dat onverwerkte emoties de regie overnemen nog voordat je je bewust wordt van je emotionele reactie.

Stap 1: Ontdek wat je emotionele overlevingspatroon is

De eerste stap is dat je bewust gaat opmerken dat de pijn die je voelt het gevolg is van onverwerkte emoties. Observeer jezelf wanneer je ergens impulsief en overdreven op reageert, terwijl dat eigenlijk niet nodig is. Let vooral op situaties waarin je jezelf verliest. Je bent bijvoorbeeld boos, je voelt je machteloos of je schaamt je.

Denk ook aan de onderstaande situaties:

  • Je bent woedend terwijl dat niet nodig is gezien de situatie.
  • Je doet je anders voor dan je bent
  • Je werkt keihard en gaat daarbij over je grenzen
  • Je hebt last van minderwaardigheidsgevoelens
  • Je bent heel streng voor jezelf
  • Je hebt kritiek op jezelf
  • Je voelt je regelmatig leeg
  • Je komt niet goed voor jezelf op
  • Je ziet dingen zwart wit

Stap 2: Zoek naar wat je trigger is

Wat maakt dat je zo sterk reageert? Is het een bepaalde blik, geluid, geur, zinsnede of gebaar? Of zijn het bepaalde gedachtes die je hebt in bepaalde situaties?

Stap 3. Voel bewust wat de trigger in je lichaam los maakt.

Het doel van deze stap is dat je in verbinding met je lichaam blijft en jezelf niet verliest in het verhaal in je hoofd. Denk hierbij aan een situatie waarbij rauwe fysieke sensaties in je lichaam ervoor zorgen dat je niet helder nadenkt. Dit doe je door jezelf aandacht te geven en bewust de fysieke sensaties in je lichaam voelt.

Stap 4: Ervaar de vrijheid die je hebt om het als volwassene anders te doen


In deze stap ga je objectief gaan kijken naar de situatie. Laat je je leiden door het oude overlevingspatroon? Of kies je ervoor om bewust waar te nemen wat er zich in je afspeelt? Je kunt er nu bewust voor kiezen om je gevoelens rationeel verklaren zoals een volwassene dat zou doen en je niet te laten beïnvloeden door de pijn van je verdrietige innerlijke kind.

Na deze 4 stappen weet je dat het niet de blik, gebaar of zinsnede is die het emotionele patroon veroorzaakt. Het zijn de onverwerkte emoties van je verdrietige innerlijke kind die het emotionele patroon activeren.

Realiseer je dat je als volwassene de mogelijkheid hebt om op verschillende manieren te reageren. Dat je de onverwerkte gevoelens uit je kindertijd los kunt koppelen van de rationele denkprocessen die je nu als volwassene hebt. Alleen al het gevoel dat je een keuze hebt, zal je een gevoel van vrijheid geven.

Dit zijn veel voorkomende gedachten van een verdrietig innerlijk kind:

  • Ik ben niet goed genoeg.
  • Het komt nooit meer goed.
  • Niemand houdt van me.
  • Ik voel mij eenzaam.
  • Ik ben aan mijn lot overgelaten.
  • Ik ben waardeloos.
  • Ik ben niet belangrijk.
  • Hier kom ik niet uit.
  • Ik ben saai.
  • Ik voel mij in de steek gelaten.
  • Ik moet het nu oplossen.

Stap 5: Maak een bewuste keuze en claim je overwinning

De laatste stap is dat je een bewuste keuze maakt door te beslissen om het voortaan anders te doen. Door te bedenken hoe je in het vervolg anders zou kunnen reageren. Dit zal je nog meer een gevoel van vrijheid geven. Het voelt alsof je hart een geluksprongetje maak. Sta jezelf toe om dit te voelen.

Dit zijn de manieren waarop je anders kunt reageren:

  • Je komt voor jezelf op en geeft je grenzen aan.
  • Je geeft niet op en vecht voor je levensgeluk.
  • Je communiceert vanuit een verbinding met jezelf.
  • Je blijft trouw aan jezelf en doet je niet anders voor dan je bent.
  • Je komt tot het besef dat het geen levensbedreigende situatie is.
  • Je komt tot het besef dat je voor ZELFliefde niet afhankelijk bent van de goedkeuring van een ander.

Tot slot

Je gebruikt je overlevingsstrategieën vaak al tientallen jaren. Daarom zijn geduld en liefde bij dit proces essentieel. Wanneer je daarnaast ook nog de moed hebt om vaker bij jezelf stil te staan, krijg je steeds meer grip op de situaties waarin je terecht komt. Je wordt niet langer gegijzeld door oude pijn, maar blijft bewust in het moment aanwezig.

Ik heb persoonlijk ervaren hoeveel vrijheid het je geeft als je dit proces durft aan te gaan. Daarom gun ik dit aan iedereen en zeker ook aan jou!

Wanneer over je dit onderwerp meer wilt weten, ga je veel hebben aan mijn boek dat over enkele weken uitkomt. Het helen van onverwerkte emoties is een van de vier energieblokkades waar ik een hoofdstuk aan heb gewijd. In dit hoofdstuk deel ik belangrijke lessen van vele experts op dit vlak en daarnaast een aantal opdrachten die je hierbij helpen.

Hartelijke groet,
Ir. ing.  Mohammed Boulahrir
Orthomoleculair therapeut & Klinisch Psycho neuro immunoloog

Ik vind het altijd leuk wanneer je een berichtje achterlaat.
Deel deze gerust in het reactieveldje hieronder.

Heel erg bedankt voor je bijdrage alvast!

Gebruikte bronnen

  • Van der Kolk B. (2000). Posttraumatic stress disorder and the nature of trauma. Dialogues in clinical neuroscience2(1), 7–22. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22034447/
  • Yehuda, R., Keefe, R. S., Harvey, P. D., Levengood, R. A., Gerber, D. K., Geni, J., & Siever, L. J. (1995). Learning and memory in combat veterans with posttraumatic stress disorder. The American journal of psychiatry152(1), 137–139. https://doi.org/10.1176/ajp.152.1.137
  • Jenson, J., Op weg naar je ware zelf, 2001, Unieboek.nl
  • Vincent J Felitti, MD, The Relation Between Adverse Childhood Experiences and Adult Health: Turning Gold into Lead, Perm J. 2002 Winter; 6(1): 44–47. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6220625/
  • Van der Kok, The Body Keeps the Score: Brain, Mind, and Body in the Healing of Trauma, 2015, Pinguin Books
Deel dit bericht met je vrienden:
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

32 Comments

  1. Zo herkenbaar Mohamed. Ik heb een grotendeels nare jeugd gehad. Regelmatig komen beelden en situaties terug in mijn herinneringen. Heb veel aan mezelf gewerkt, maar overal voor moeten vechten. Nu ben ik 73 jaar en heb ík al 20 jaar Fybromyalgie. Alle spanningen zitten vooral in mijn nek en schouders. Zal zeker je boek kopen want hier is geen dokter voor. Ik moet mezelf helpen.

    1. Dank voor je Michelle.
      In hoop dat het boek je daarbij gaat helpen.
      In hoofdstuk 5 van het boek ga ik dieper in op hoe je immuunsysteem versterkt.
      Daar tref je veel tips aan bij chronische aandoeningen.

      Hartelijke groet,
      Mohammed Boulahrir

  2. Wederom zeer mooi beschreven en op waarheid.
    Alleen lastig voor de partner die niet die schade heeft geleden.Die heeft als het ware geen volwassene,maar een kind in huis.
    De ander is als het ware bezig met een inhaalslag wat rechtvaardig is.
    Maar of dat de taak van de partner is??
    Je bent dan zijn vrouw.aatje..moeder..verzorgstur..maatschappelijk werkster.

    1. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt.
      We hebben allemaal onze schaduwkanten om het zo maar te zeggen.
      Wanneer we met onze partners daarover praten zal dit de relatie al een impuls geven.

      Hartelijke groet,
      Mohammed Boulahrir

    1. Hi Emmy,
      Stel jezelf eens de omgekeerde vraag; wat is iets vastpakken?
      je ‘pakt iets vast’ in dit geval wanneer je een gedachte gelooft en dit verschillende emoties oproept bij je. De emoties wil doorleeft worden maar je bied er weerstand tegen door er een verhaal van te maken in je hoofd.

      Dus hoe laat je los?
      Loslaten begint met het bewustzijn om de gedachte niet te geloven. Je identificeert je dus niet met het verhaal in je hoofd.
      1) Telkens wanneer de gedachte opkomt ben je je ervan bewust en je geloofd het dus niet.
      2)Laat de gevoelens binnenkomen en bied er geen weerstand(je maakt er een verhaal van
      3)observeer bijvoorbeeld waar je ze voelt in je lichaam.
      je gaat merken dat je dan de spanning loslaat en je meer ontspannen voelt en daarmee langzaam los laat.

      Gezonde groet,
      Mohammed Boulahrir

  3. Hoe zit dat als je herinneringen en ervaringen zo ver weg hebt gestopt dat je eigenlijk bijna niks meer herinnert van je jeugd. Weet namelijk zo lang ik bewust ben van me eigen lichaam dat ik stress opsla (10 jaar ongeveer), maar nooit echt kan ontspannen. Waardoor het hele lichaam weer op slot valt na ruim een week bijv. en dat na een bezoek van een osteopaat bijvoorbeeld. En idd niks wat een reguliere arts aan wat kan doen, en dat ben jezelf. Alleen waar moet je beginnen…..

    1. In de psychologie zijn er verschillende standpunten daarover. Het echt voelen van oude pijn waarbij je terug in de tijd gaat (regressie ) raad ik enkel aan onder begeleiding van een professional. Wanneer je daar geen ervaring in hebt kunnen deze emoties heel sterk binnen komen.

      Ook al heb je ze weg gestopt ze zitten er nog wel. Je afweermechanisme houden deze tegen. Ook hierbij raad ik de bovenstaande oefening aan. Dus telkens wanneer je in het heden getriggerd wordt en in de oude pijn schiet om dan:
      1) Bewust worden wat er gebeurt
      2)Doorvoelen
      3) Een oplossing bedenken indien nodig.

    2. Dat je niks meer herinnert uit je jeugdtrauma’s komt omdat je een zielsdeeltje verliest. Bij elk trauma, groot of klein, ja zelfs een schrikreactie, verlies je een deel van je ziel. Deze kun je ook weer terughalen.
      Waar je “moet” beginnen is het contact met jezelf herstellen, je geboorterecht terug claimen en dat vind je niet bij een reguliere arts.

  4. Hele goede inspiratiemail!! Ben heel benieuwd naar je boek, ik wil hem zeker lezen. Het is allemaal best herkenbaar. Ik heb een angststoornis waaraan ik hard aan werk ben dat te overwinnen! Dit soort mails geven me dan weer een positieve instelling en het gevoel dat alles goed gaat komen

  5. Bedankt Mohammed, dat jij dit met ons deelt!
    Ik ben al heel ver op weg met helen van oude-kind-pijn, ik denk echt dat ik de laatste ontbrekende puzzelstukjes uit jouw boek kan halen #dankbaar!!
    Jouw laatste lezing en Masterclass heb ik bijgewoond. Je liet weten de laatste hand te leggen aan je boek, toen kwam corona, je wilde stukken herschrijven. Ik ben echt heel benieuwd en kan bijna bijna niet langer wachten om jouw boek te kunnen lezen.
    Wat ik ook begreep, is dat je na de boeklancering weer lezingen gaat geven? Dat zou echt heel fijn zijn.
    Nogmaals, ik ben benieuwd!
    Hartelijke groet, Moniek

  6. Ik ben precies met dat stukje bezig op het moment.
    Ineens begrijp ik zo veel beter waroom ik bepaalde dingen doe, waroom ik mij voel hoe ik mijzelf soms voel etc. Het is soms heftig en kan ook pijn doen maar wat je achteraf aan vrijheid terug krijgt is fantastisch. Fijn dat jij deze nieuwsbrief hebt gemaakt. Ik vind dat alle mensen hiervan zouden moeten weten. Liefs Katie

  7. Hoi Mohammed,

    Dank je wel! Zó herkenbaar dit. Ben nog steeds bezig met “innerlijk kind werk”. Ik kan haast niet wachten op jouw boek.

    Groetjes Anneke

  8. Klopt. Dit heb ik ook zo ervaren en ga nog steeds in communicatie met mezelf. Wat mij hierin ondersteund heeft is EFT (Emotional Freedom Technique).

  9. Hoi Mohammed,

    Dankje voor het delen. Ik merk dat ik de laatste tijd sneller wordt getriggerd door andere mensen/situaties en dan meteen de deur dicht wil doen.. Terwijl het eigenlijk een mogelijkheid is om te groeien.

    Groetjes, Lydia

  10. Hi Mohammed,

    Ja, heel herkenbaar. Ik heb al veel gedaan om kind-pijn te helen. Momenteel ben ik bezig met lichaamsgerichte therapie en traumaheling. Ik herinner me weinig van mijn jeugd, maar bij deze therapie hoeft dat ook niet, want ik laat mijn lichaam zijn werk doen en die laat het dan los. Heel bevrijdend. En verder inderdaad bewustwording van mijn reactie op “dingen”. Ik wacht met smart op je boek. Wanneer komt het precies uit en krijgen we dan een mail om het te bestellen? Volgens mij heb ik al een pre-order gedaan?
    Dankbaar voor alles wat je deelt. Liefs Willeke

  11. Ik heb met veel belangstelling dit artikel gelezen..Sinds het overlijden van mijn vader aan het begin van dit jaar, (of eigenlijk al kort voor zijn overgang) heb ik dagelijks last van rugpijn (het soort rugpijn dat ik nooit gehad heb). De laatste maanden van zijn leven was papa helemaal opengebloeid en onze relatie was eigenlijk nooit zo goed als gedurende die laatste weken. Alsof hij mijn gelijke was en mij volledig toeliet in zijn hart. Ik ben me erg bewust geworden van zaken die ‘scheef’ liepen tijdens mijn jeugd en op de één of ander manier merk ik erg hoe vaak ik gevoelens “wegredeneer” door er begrip voor op te brengen. Echter merk ik dat het niet zo is dat-wanneer je iets verstandelijk begrijpt- je gevoel dat zomaar aanvaardt. Spijtig genoeg merk ik dat ik de laatste tijd overloop van spanningen en me inderdaag vaak niet gesteund voel. Een echt kinderlijke reactie dus. De thematiek boeit me heel erg omdat ik graag van die spanningen vanaf zou willen. Vroeger kon ik gemakkelijker lachen en was het leven luchtiger..Tegenwoordig ben ik vaak neerslachtig en voel ik me zoals een hond die in zijn eigen staart bijt..Ik geraak er niet uit. Vaak voel ik me ook leeg, alsof ik niets te bieden heb (ook niet aan mezelf)..Laat dat boek maar komen! met vriendelijke groet, Danielle

  12. Hey Mohammed,
    Ik hoop je boek snel te kunnen lezen. Ik loop al een paar jaar met “aanvallen” zoals ik je al eens verteld heb. Ik weet dat ik het zelf moet doen maar zou graag je hulp willen door je boek te mogen lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0

Download hier je gratis e-book:
“Recepten voor een sterke weerstand”

Zin in heerlijke recepten waar je energie van krijgt?

Ontdek in dit e-book handige tips en waardevolle recepten!